Ang ating Pang-Diyos ay hindi malayo sa atin. Kada sandali ng ating buhay, bawat hininga na ating ginagawa, ay patunay ng kanyang presensya at pag-aalaga. Si Pablo ay nagsabi sa mga Ateneyense na ang Diyos ay hindi naroroon lamang sa mga templo na gawa ng kamay, kundi sa puso ng bawat tao na naghahanap sa kanya. Kami ay nabubuhay dahil sa kanyang biyaya, umiikot sa kanyang planong walang hanggan, at nangaroroon dahil sa kanyang pagmamahal na lampas sa ating pag-unawa.

Madaling malimutan na kami ay umaasa sa Diyos sa bawat aspeto ng ating pamilya. Hindi lang ito sa malalaking kaganapan sa ating buhay, kundi sa mga simpleng bagay—ang bawat pagkain sa hapag-kainan, ang proteksyon sa ating paglalakbay, at ang pagpatibay sa ating puso sa oras ng pagsubok. Ang kamalayan na kami ay bahagi ng Kanyang likhang-Diyos ay nagbibigay sa atin ng kapayapaan at pag-asa. Ang ating layunin sa buhay ay hindi magpayaman o magtagumpay lamang, kundi maging instrumento ng Kanyang pagmamahal sa mundo.

Kahapon man o ngayon, ang Diyos ay nandito. Siya ang nagbibigay ng buhay at lakas sa ating katawan. Siya ang nag-aalok sa atin ng magandang karanasan at ng mahigpit na aralin. Sa lahat ng ito, kami ay tinatawag na maging malapit sa Kanya, hindi sa takot kundi sa pagmamahal. Ang pag-asa natin ay nakasalalay sa katotohanan na kami ay ang kanyang anak, na mahal at pinahahalagahan.